16 yıl okursun. Sayısız hayaller kurarsın...İlk okulda sorarlar ne olacaksın diye doktor,avukat,futbolcu,şarkıcı ve sayısız bunlar gibi seckin meslek.Bana sorduklarında ben taa 5.sınıfta demiştim ÖĞRETMEN olacagım.. Ve o çizgimden hiç sapmadan üniversite hayatımın sonuna geldim...Öğretmenlik bir para işi değildir. Bir tutkudur o yüzden hiç bir zaman bakmadım öğretmen ne kadar kazanıyor.Ne alıyor. Sadece benim için önemli olan öğrencilerimin gözünden ÖĞRETMENİM lafını duymaktı...Ama olmadı 1 sene daha ertelemek zorundayım hayallerimi... Aslına bakarsanız çoğu öğretmen adayı arkadaşımla aynı duyguları paylaştığımı hissettiğimi düşünüyorum..
Az buz değil 16 yıl okuduk emek verdik göz yorduk... Sonunda önümüze 1 sınav daha koydular KPSS ama az bi zaman değil toplamda 5 saatte bizden 16 yılda öğrendiklerimizi ölçmek istediler.Bu imkansızdı.. Zaten bizlere göre başarısız oldular. Sonucunda boşa giden emeklerimiz oldu...
Ama bizlere yılmak düşmek biz öğretmenler durmadan çalışmaya kendilerimizi geliştirmeye devam etmek zorundayız.İleride çocuklarımıza aşılayacagımız bu duyguyu önce kendilerimize aşılamalıyız ki ayakta kalabilelim. Çünkü öyle bir dünyada yaşıyoruz ki düşmemeliyiz düşersek kalkamayız bunu bilmeliyiz.
Sizlere bayramda bir büyüğümle konuşmamıda aktarnak istiyorum. Dedi ki bana oğlum sen sırtına tüfeği vur şu karşı ki dağa git kuş vurur gelirsin.Arkadaki dağa git tavşan vurur gelirsin.Yanda ki dağa git keklik vurur gelirsin. ÖNEMLİ OLAN SENİN O TÜFEĞİ SIRTINA GEÇİREBİLMENDİ... Sen onu başardın gerisini boşver elbet ekmeğini de bulur gelirsin....
